Start to run op kindermaat gestart

Vrijdag was het eindelijk zo ver. Na de paasvakantie begon het eerste en tweede leerjaar aan het start to run avontuur.

Speciaal voor hen werd er door de turnleraar een schema ontwikkelt dat toch wel de indruk van een volleerd jogger geeft. Vrijdag was het dus de eerste keer en zoals ik beloofd had, was ik ook van de partij (ouders en andere familieleden werden opgeroepen om mee te lopen en zo de kinderen extra te motiveren)

Het was leuk, wel vermoeiend en warm (in de stralende zon). Ik heb genoten en de kids ook. Volgende week moet ik echter al passen, want door de feestdag die op vrijdag valt, wordt de training naar donderdag verschoven en moet ik werken.

We zouden oorspronkelijk vandaag een tussentraining houden met het gezin, maar door laat overwerken zit het er niet in. Jammer, vooral voor de kids die er toch wel naar uitkeken.

Bon, ik ga eten en dan mijn plannen voor vanavond aanpassen, want ik ben toch wel anderhalf uur tot twee uur kwijt.

Greetz

waarom een songtekst?

Rond het overlijden van mijn echtgenoot heb ik me maanden (zoniet jaren) opgetrokken aan de liedjes en dan vooral de teksten van Marco Borsato.

Vanavond was op tv een uitzending van een show uit de tour 'Wit licht'. Blijkbaar is het nummer dochters wel goed gekend, maar ik kende het niet.

De inleiding die hij bij het nummer gaf was dat hij het nummer opdroeg aan zijn dochter die in de zaal zat. Toen was het een kippevelmoment, maar het verergerde. Het besef dat de allesdaagse gebeurtenissen hier zullen ontbreken deed me meer dan ik zelf wou.

Mijn vriend is een schat van een vent en mijn kinderen doen enorm hun best, maar soms zijn kleine details genoeg om de tranen naar boven te brengen. Het slijt en het wordt leefbaarder, maar vanmorgen is er een jong meisje begraven, heel het dorp leefde mee. Op zulke momenten komt bij mij alles naar boven. Waarschijnlijk een normale reactie, maar dan besef je hoe kwetsbaar je als mens bent en hoe vergankelijk het leven.

Genoeg gefilosofeerd, ik had al lang in bed moeten liggen, maar veel slapen zit er momenteel toch niet in.

Marco Borsato - dochters

Kwart over zeven op zondagmorgen
Hoor ik een stem die heel zachtjes aan me vraagt
Ben je al wakker, papa?
Kom je gezellig mee naar beneden?
Moet je straks werken of ben je vrij vandaag?
En ga je dan even met mij, op stap?
Ohhh, wat gaat de tijd toch snel

Gisteren nog zag ik haar voor het eerst, lag ze hier in m`n armen
Wat is ze mooi en wat staat de tijd haar goed
Ik knipper m`n ogen en zie hoe ze steeds weer een beetje veranderd is
Maar hoe groot ze ook mag zijnIn mijn ogen blijft ze altijd klein

Kwart over zeven op zondagmorgen
Hoor ik de voordeur heel zachtjes open gaan
En val ik gerust in slaap, ze is thuis
Ik was `r veel liever op gaan halen, maar ze had me gevraagd of ik er niet wilde gaan staan
Ze vind nu inmiddels haar weg, naar huis

En ohh, wat gaat de tijd toch snel
Gisteren nog zag ik haar voor het eerst, lag ze hier in m`n armen
Wat is ze mooi
Wat staat de tijd haar goed
Ik knipper m`n ogen en zie hoe ze steeds weer een beetje veranderd is
Maar hoe groot ze ook mag zijn
In mijn ogen blijft ze altijd klein

En soms, wanneer ik m`n ogen sluit
Lopen we samen op `t strand,
Haar handje in de mijne
En dan, zet ze de tijd even stil
Is het weer even net als toen
En heeft ze mij weer nodig
Ik hou haar vast
Zoals ze was
Ik hou haar vast

Kwart over zeven op zondagmorgen
Hoort ze mijn stem die haar zachtjes wakker maakt
Vandaag is je grote dag
Wat is ze mooi en wat staat de tijd haar goed
Ik knipper m`n ogen en zie hoe haar hart nu voorgoed van een ander is
Maar waar ze ook mag zijn
In gedachten is ze hier bij mij
In mijn ogen blijft ze altijd klein

Bezoek aan opa en oma

Thuis, heel moe, maar tevreden.

Een stralende lentedag, lekker gegeten vanmiddag en dan naar het provinciaal domein. De kinderen hebben geravot, meer dan een beetje. De pedalo's waren geweldig en nog maar eens bleek dat ik geweldig energieke en sportieve kids heb. Onze kabouter heeft zeker een kwartier mee zitten trappen, want mijn ventje had zijn lengte tegen en dan is het trappen niet zo fantastisch.

Na enkele keren bijna een nat pak nog effe van de speeltuin genieten en dan naar opa en oma. Met de grote speelkaarten die nonkel meehad nog een gezellig potje 21-en gespeeld, dan boterhammekes gegeten en dan terug naar huis.
Ondertussen bijna 11 uur en in pyama. Ik ga van een gezonde nachtrust genieten.

Groetjes

Drukke dinsdag

Een drukke dag, zowel voor mama, als voor papa, als voor de kids.

Papa moest op zijn werk nog afwerken waar hij gisteren aan begonnen was, een klusje om u tegen te zeggen en dat gelukkig vanmiddag al afgewerkt was.
Mama mocht met de baas naar Brussel. Eigenlijk was het wel jammer, want net vandaag kwam het vorstenpaar op bezoek in de stad waar ik werk. Maar inderdaad, de baas zijn moeder had een punt toen ze zei dat we hem waarschijnlijk toch niet zouden zien (ik misschien wel, de baas natuurlijk niet!). Kortom, het werd dus Brussel, Literatuur over de middag in Bozar. Wel leuk, maar toch had ik liever in het zonnetje gezeten vandaag.

De kinderen hadden vandaag sober maal en sponsertocht, dus die waren uitgeteld tegen het moment dat ze terug thuis kwamen.

Druk druk druk dus, maar wel gezellige drukte.

Groetjes

Vorige zaterdag

Het zou een drukke, maar leuke dag worden. Samen met tante, mijn beste vriendin dus, wat oude 'rommel' weggebracht en dan zouden we ons voorbereiden op het verjaardagsfeestje van de kinderen. Ze verschillen 13 maanden van leeftijd, dus kon het wel samen.

Maar thuisgekomen sloeg het noodlot toe, alle, de deur van de auto dicht en broer zijn arm zat ertussen. Algemene paniek, want ze zagen allebei het feestje in het water vallen.

Alle lof voor de dienst spoedgevallen van het ziekenhuis, want ongeveer een uur later dan we toekwamen, waren broer en ik terug op weg naar de parking. Snel ons omkleden, een boterham eten bij tante, die zus meegenomen had (en omgekleed), dan een vriendje ophalen en dan naar de Speelplaneet.

Ondanks het gips was het enorm leuk en een volgende keer zit er zeker in.

Zondag vierden we dan de verjaardag van papa en ging mama naar de stoffenbeurs, maar dat was wel een welkome afleiding.

Groetjes

Jippie, goed nieuws!

Een vermoeiende dag achter de rug, grotendeels toch.

Vanmorgen de kids naar school gebracht en dan wat huishoudelijke dingen gedaan, een rits gaan kopen en de grijze stof van zus geknipt. Wonderlijk ben ik in dit deel van de dag geslaagd binnen de tijd die ik voorzien had.

Broer gaan oppikken, snel geld gaan tanken en dan naar het ziekenhuis. Na een week afzien (miserie miserie miserie, zeiden de kids heel de tijd) mag hij uit het gips. De dokter die hem zaterdag gezien en onderzocht had, was tevreden. Het bedenkelijke barstje dat hij gezien had, was blijkbaar goed genezen en een verband gedurende de komende week is voldoende.

Op ongeveer een uur waren we terug en kon ik zus haar bloesje ook nog knippen. Daarna broer naar school en effe langs mijn beste vriendin.
Gezellig koffie gedronken en dan achter rode stof! Straks de gesneden delen stof stikken, de patronen voor het rode hemdje op mijn maat tekenen en dan hopelijk een rustige nacht.

Kortom een geslaagde dag en het relaas van het gips volgt nog, maar zus en papa hebben de pc nodig.

Greetz