Laatste semester (hopelijk...)

 Voor degenen die het nog niet wisten, ik ga terug naar school. Een bewust keuze, een serieuze beslissing. 

 

Ik sta achter mijn beslissing, ik wist dat het zwaar zou worden. Toen ik anderhalf jaar geleden (ongeveer) de beslissing nam, was ik me bewust van een zware last op mijn schouders en ook op die van mijn gezin.  Ik startte in september 2019 in graduaat orthopedagogie, als VDAB student. Dat lukte goed, met vallen en opstaan vond ik een (fantastisch goede) stageplaats en ging ik aan de slag. 

Oorspronkelijk zou ik een semester op stage blijven, daarna zou ik veranderen. Maar het werden 2 semester, het ganse schooljaar dus. Ik leerde mensen kennen van andere leefgroepen, van andere afdelingen, ik leerde mezelf kennen en ik besloot mijn kans te wagen om mijn tweede jaar in dezelfde voorziening te doen. (Nog geen seconde spijt van)

 

Iets minder dan een jaar geleden kwam de eerst lockdown. Ik mocht stage blijven doen en ik rolde mee in het online gegeven van de scholen. Op mijn leeftijd was dat al iets minder voor de hand liggend, maar het was zo, dus roeien met de riemen die je hebt.

De agenda, die altijd al redelijk goed gevuld is, werd nog meer gevuld. Nu zijn we begin van het vierde semester (opleiding van 2 jaar) en komt het einde in zicht. Na vandaag, een ganse online lesdag, zijn er weer verschillende data aangevuld en is de enorme studielast nog enormer geworden. Het is niet meer gewoon een online lesverhaal, het is ondertussen een echte puzzel geworden. We zijn met 3 studenten in huis. We hebben de luxe om over voldoende computers te kunnen beschikken en we zijn gezegd met een goede (zware) internetverbinding. Maar iedere online lesdag ben ik blij dat het internet alles zonder kuren afgehandeld heeft, 

Morgen, overmorgen en donderdag ga ik naar stage, met volle moed en waarschijnlijk blozende wangen na het fietsen door de kou. 

Waarom heb ik zo lang gewacht met deze keuze? Ik voel me goed bij de richting die ik gekozen heb, ik ben iedere keer weer blij als een kind als ik de cliënten terugzie. 

 

Als er iemand twijfelt om terug te gaan studeren, denk er goed over na, weeg alles tegen elkaar af. 

Ikzelf werd verrast door de gezondheidsmaatregelen, ik koos voor de opleiding, maar niet voor hoe het nu loopt. Maar ik maak er het beste van, omdat dat ook de enige manier is.  Hoewel het zeker niet voor de hand lag, heb ik er het beste van gemaakt en heb ik er vooral heel veel van geleerd. 

 

Maar als je het echt wil, en je kan het een beetje regelen, aarzel dan niet. Doe wat je graag doet en geef het een kans. 

 

Greetz

Hooray hooray, it's a holiday!

In september startte ik vol goede moed de opleiding graduaat orthopedagogie. Niet mijn oorspronkelijke keuze, maar dat is een lang verhaal.

Na een geslaagd eerste semester, vermoeiend en best wel zwaar, kwam het tweede. Vol goede moed begonnen en dan was er ineens Corona. Stage ging in lockdown, ik mocht (gelukkig) blijven meedraaien. De lessen werden vervangen door afstandsonderwijs. 

Ook bij de zoon werd er afstandsonderwijs ingevoerd en de dochter startte met pré-teaching. Geen stage na de paasvakantie. Eind mei, we hadden het al niet meer verwacht, werd haar stage toch aangekondigd.

Ze plooiden de normale uren in een kortere periode (wel levensecht in de zorg) en besloten daarmee het schooljaar.

Een proclamatie op niveau van social distancing en beperkt in toeschouwers, een kamp (oudste is leider bij jeugdbeweging) in een bubbel, het is niet zoals we het gewend waren/zijn. Maar al bij al, zijn we tevreden. 

Het is zomer, het is vakantie!

Geniet ervan allemaal

Greetz

Kleine ergernissen

Hierbij een warme oproep naar iedereen die het aanbelangt:

Vorige week was ik met mijn pubers in Plopsaland. Kort na de middag staat er voor me aan de vuilnisbak een meisje (op schoolreis met een ganse bende, schat haar een jaar of 7) dat haar blikje frisdrank leeggiet in de vuilnisbak. Ik stel haar de vraag waarom ze dat doet en krijg als antwoord: Het moet van de juf.

Daarom deze oproep: de suiker trekt wespen en bijen aan, dus denk ook aan wie na u komt! Het kind in kwestie kan er natuurlijk niets aan veranderen, maar ouders, geef uw kinderen afsluitbare drankjes mee, die kunnen terug in de tas en daar hebben ze wat aan.

Begeleiders, als een kind zijn of haar drankje niet uit krijgt, laat het hen dan leeggieten in de toiletten (want om praktische redenen zijn de eetpauzes toch altijd in de buurt hiervan). Het kan heel veel ellende voorkomen, want meer en meer mensen reageren allergisch op de prikken van bijen en wespen.

Ik voel me zo een beetje een oude zeur, maar toch, ik vind het belangrijk...

Greetz

The monday after

Eigenlijk ben ik wel blij dat de goed heilig man terug naar Spanje mocht vertrekken, ik had afgelopen weekend een overdosis

en hij liet een overdosis achter, een mengeling van gezonde en ongezonde studiehulpjes voor de blokkende pubers.

Gastjes, jullie en alle anderen in jullie geval, veel succes met de toetsen, efkes doorbijten en de vakantie komt eraan!

Greetz

Een vulkaan die op uitbarsten staat

De uitbarsting is voorzien voor straks, in de klas van zus. 

Ongeveer een week geleden vroeg ik op facebook hoe ik eraan zou beginnen, want het is niet de bedoeling dat de klas er nadien enorm smerig uitziet.  Na rijp beraad hebben we dan ook niet gekozen voor de cola - mentos mengeling. Het werd de reactie van azijn en afwasproduct, voor de gelegenheid vermengd met voedingskleurstof (in het plastic flesje) op natriumbicarbonaat (in het doosje).

De trechter zorgt dat het lukt of mislukt. Zowel het poeder als de vloeistof moeten erdoor in de binnenkant van de vulkaan gedaan worden (daar zit een leeg flesje van het bier dat mannen zo goed weten waarom).
Wanneer de trechter niet uitgewassen wordt tussen de 2 delen, schuimt het al van in de trechter en dat hebben we uitgeprobeerd (per ongeluk) en het was een enorme smeerboel. Maar goed, zus heeft genoeg geoefend, haar briefje plakt op het flesje zodat ze nogmaals kan zien wat ze moet doen en ik heb er het volste vertrouwen in.

Greetz

Week met hindernissen

Sinds dinsdag een grote hindernis...

Het begon met een telefoontje van school, broere was gevallen. Het eindigde al snel op spoedgevallen, een spalk was het eerste deel van de behandeling.


Het probleem situeert zich dus in de arm die op het kussen ligt. Een van de voorarmbeentjes is middendoor.

Voorlopig is de breuk gezet. Zijn arm zit in een open gips, gedurende 10 dagen, daarna zien we wel weer. Maar met het warme weer en de examenperiode was het echt geen lachertje.

Kop op broere, nog een kleine week en we weten meer.

Greetz

Nuttig weekend

Gisteren en vanmorgen was het lekker druk. We bakten taarten voor het schoolfeest, ruimden de stoffenvoorraad op en ik werkte af:

het basiskleedje uit Stof voor durf-het-zelvers, aangepast aan de maten van zus. De foto lijkt schuin, maar het kleedje hangt gewoon schuin op de kapstok. Ondertussen ben ik aan jeansvest bezig voor grote broer, maar soms heeft een mens nood aan instant resultaat om de motivatie te verhogen en dat vond ik in de Ottobre waaruit ook broer zijn vest komt. Deze tshirt is gewoon leuk en gemaakt van een grote witte tshirt. De afwerking is nog niet gebeurd, dat komt op de naailes.

De naaimachine wordt voor de rest van de dag opgeborgen en we gaan in ABBAmodus. Binnen een half uurke vertrekken we naar het schoolfeest. Foto's volgen natuurlijk! 

Greetz en geniet van het weer!

Het is ca... ca... ca... carnaval!!

Een beeld, de rest komt later

Greetz

Overmoedig

Al enkele dagen glijden we hier allemaal naar het werk, de school, maakt niet uit naar waar en toch valt het me op dat er nog serieus wat overmoedigen zijn.

Aan school vanmorgen was het een enorm geluk dat er niemand op het zebrapad was, want die auto na me nam zijn bocht aan 'normale' snelheid, geen sneeuwsnelheid.
Even verderop staan de ouders van de kleuters zo dicht mogelijk bij de poort geparkeerd, aan de verkeerde kant van straat en dan verwachten ze nog dat je hen eerst laat vertrekken. Rekening houden met tegenliggers of met mensen die hun rijstijl aanpassen is blijkbaar niet meer van deze tijd.

Ook vrachtwagens verwachten blijkbaar dat je zomaar kan stoppen of zonder gevaar in de remmen kan gaan, zodat zij je de pas afsnijden. Klein detail, ik reed op de voorrangsbaan.

Alle begrip voor de mensen die nu ervoor kiezen om in de knusse warmte van de woonkamer te blijven, want er is echt geen doen aan. En eer de stemmen opgaan dat het weer 'jonge gasten' zijn die 'tonen wa ze kunnen', nee, het waren mensen die er ouder uitzagen dan ik, al kan dat wel aan de gekweekte grijze haren door hun onaangepaste rijstijl toe te schrijven zijn.

Daarom, een klein beetje respect voor elkaar, iedereen die de wegen nu trotseert, heeft het recht om op een veilige manier op zijn bestemming en terug thuis te geraken. Extra risico is nu echt niet nodig...

Greetz

OLV haalde karrewiet!

Het gaat heel snel, want er deden zoveel scholen mee, maar ze kwamen in beeld. In de montage van de verschillende scholen waren ze het tweede beeld, met juf Petra en meester Bruno mooi in beeld. Goed kijken...

http://www.ketnet.be/karrewiet/nieuws/26-oktober-2012-singatschool

Greetz

De school kleurde vandaag groen

Lagere school van de gasten zingt voor het klimaat. Juf Bini heeft blijkbaar het initiatief genomen.

Tof gedaan!

Greetz

Maandag…

Middagpauze, en het regent… bakken tegelijk.

Onverwacht heb ik vanavond een afspraak minder, dus toch weer iets extra tijd om thuis te werken, te huishouden, te organiseren, kortom alles te doen waar je normaal toch te weinig tijd voor hebt.

Vanmorgen heb ik mijn prijs afgeleverd in de klas van mijn zoontje. Ik had een wedstrijd gewonnen op de klasblog en won daardoor een enorm leuke en originele prijs: ik mocht een taart bakken voor de ganse klas. Gisteren bakte ik dus, met serieus wat hulp van mijn oudste (merci, broerke) muffins, 19 voor de klas en nog enkele voor onszelf.

De juf heeft de doos vanmorgen op haar bureau gevonden, want zelf had ze speelplaatstoezicht. Eigenlijk had ik wel een vlieg willen zijn…

Morgen hebben we dan kennismaking met de klasmethode. De leerkrachten van de kinderen zullen elk gedurende een uurtje uitleggen wat ze gedurende het komende jaar zullen doen en verwachten. Wel verhelderend als je weet dat het vijfde en het zesde leerjaar toch wel drukke en zware jaren zijn in vergelijking met de vorige.

Zou er dan deze week dan toch iets creatiefs uit mijn handen komen? Ik hoop het, want het stoffenspektakel afgelopen vrijdag in Gent was leuk genoeg om me heel enthousiast te maken.

Greetz

Het voelt even als vakantie

Onverwacht enkele uren vroeger mogen stoppen met werken en vandaag dan nog een dagje thuiswerken. De toetsen zijn gedaan en het wordt een druk, maar waarschijnlijk ook superleuk weekend.

Vanavond gaat de markt open en moet ons mateke optreden. Dit is ons mateke:

Voor de mensen van Ingelmunster en omstreken, ja, dat is inderdaad Yves van Retouches Cova, maar hij doet in zijn weinige vrije tijd nog aan vlaggezwaaien en samen met de andere leden van de groep waar hij dit doet treden ze vanavond op in Ingelmunster op de opening van het nieuwe marktplein. Daar zullen wij dus ook aanwezig zijn. Maar eerst moet onze held, broer dus, naar een verjaardag. Het kado voor de jarige is al klaar, maar de foto's post ik pas morgen, uit voorzorg van gekende nieuwsgierigheid.

greetz

En daar gaan we dan weer

Na een weekend van uitladen, profiteren van zon en wind en dan weer inladen komen we weer aan bij maandag. Zusje is sinds vrijdag terug thuis, ondertussen is ze al een klein beetje bijgeslapen en gerecupereerd. Sebbiet vertrekt broer op zeeklas. Ook tot vrijdag.

Kortom, de rust van vorige week hopen we nog een weekje door te trekken. Zou dat lukken? Met volledig verschillende karakters, met een ochtend en avondkind, ach, we zien wel.
Ik hoop dat broer zich enorm amuseert, dat hij hopelijk toch niet te veel regen heeft en vooral dat het snel vrijdag mag zijn, dat hij snel terug is...

Greetz

Donderdag en nood aan instant energy boost

Ik dacht dat de week rustig van start zou gaan, maar dat was buiten de leerkrachten van de tweede graad op school gerekend. Er zijn spullen verdwenen die ze nodig hebben voor de bosklas (oja, detail, ze vertrekken komende maandagavond) en of ik die eventueel alsjeblief nog ergens tussendoor kon maken, zodat ze toch meekunnen. Gelukkig viel het mee, sjaaltjes die gewoon afgeboord moesten worden. En maar 30 per kleur, gelukkig waren het dan maar 2 kleuren ook. De foto's heb ik nog niet, want het tweede deel van sjaaltjes ligt nog thuis (vergeetkop he, zoals altijd).

Zaterdag communiefeest aan de kant van het ventje. De kleding is nog bijlange ni gekozen, alle, toch ni voor de kinderen, want die lange broek die voorzien was, zal waarschijnlijk wel te warm zijn. Dus gooien we de ganse boel nog snel om. Mijn rok is klaar. Die foto volgt ook.
Het cadeau is nog ni klaar, zowel de eerste communicant van komende zaterdag als zijn broer van 2 weken geleden (vormsel dan wel) krijgen een handdoekenpakket. Van de 4 handdoeken zijn er al 3 klaar, dus er is hoop. Dat is voor vanavond af te werken.

Sebbiet ga ik met mijnen baas gaan eten. En dan wat wandelen, op mijn vraag, want het zonnetje zit uit. Ik zou eigenlijk liever met baas en al gaan fietsen, maar het is al een tijdje geleden dat we de tandem nog van stal gehaald hebben en als ik eerlijk ben, zie ik er toch wel wat tegenop. Misschien volgende week ...

Maar ja, eerst het werk nu, dan de rest en de foto's, beloofd, erewoord!

Greetz en geniet van het zonnetje

How to ... speed up het werkritme

Eerste (ongeplande) poging:
Men neme zijn spullen, in voorkomend geval een frigobox met de gesneden stofdelen, het benodigde garen, schaar en spelden en gaat daarmee op logement bij het ventje. Men begint vol goede moed het voorbereidde deel te stikken. Daarna opnieuw spelden steken. 's Anderdaags ga je de gespelde delen stikken en na het middageten met het ganse gezin naar de kermis.
Nog een dag erna kom je tot de ontdekking dat schoonmoeder nummer 2 (de moeder van mijn vriend dus) alle resterende zakjes voor school afgewerkt heeft. Dikke, dikke merci!!!

Tweede (toevallige) poging:
Men gaat thuiswachten (Westvlaams voor babysitten) en neemt zijn spullen mee. Resultaat: Mme Zsazsa haar boek heeft eindelijk patronen die uitgetekend zijn en de hoop om toch nog op tijd klaar te geraken met een rok neemt toe.

Derde poging:
Men gaat op bezoek bij een vriend die eveneens veel werk heeft. Belangrijk detail, vergeet je eigen werk niet mee te nemen. Je jaagt elkaar zodanig op dat van beide partijen het werk een boost in de juiste richting krijgt. Resultaat: buitenrok is stikklaar, voering en beleg nog niet.

Vierde poging:
Men geniete van een rustige zondagmiddag met kindjes aan het lezen, huiswerk of lessen leren, papa aan de afwas en mama achter de naaimachine.

Resultaat:
- De 40(!!!) zakjes voor school (deadline was 1 juni) zijn klaar, enkel nog de touwen erin.
De inhoud zal pas na vaderdag getoond worden om voor de hand liggende reden.

- Mijn eigen rok is buitenkant klaar, voering geknipt, beleg geknipt en verstevigd en ondertussen nog een deel van de strijk gedaan.
- Dochterlief zaagt om een nieuwe rok naar dit model

- Dochterlief haar leesboek van school is uit
- De afwas is gedaan
- Zoonlief heeft zijn huiswerk gemaakt, zijn lessen voor morgen geleerd en zelfs die voor verderop in de week al doorgenomen.

Wat wil een mens nog meer van een verlengd weekend???

Updeet: Nog enkel de zoom en het rokje is klaar. Nen dikke merci aan Mme Zsazsa, toplectuur voor instant resultaat.

Greetz

Ergernis en frustratie

Vandaag begonnen de toetsen.

Dochter moest 3 thema's kennen, waarvan slechts 1 deftig ingevuld was. Blijkbaar was de leraar hiervan op de hoogte, want hij had vooraf aan de kinderen gezegd dat ze waarschijnlijk niet alles gemaakt hadden.

Ze hadden slechts 1 vak vandaag, op zich niet erg, want op maandag moeten mijn dochter en nog enkele andere kinderen naar de spellinggroep. Een serieus concentratiewerk dat echt wel inspanning vergt van die kinderen.

Na het spellinggroepje werd er door de leraar besloten om vandaag (hoewel het morgen gepland staat op de toetsenkalender) al de toets luidop lezen te doen. Vlak na de spellinggroep.

Ik erger me dood aan deze manier van doen. Toetsen staan ingepland, dat is voor vele kinderen, zeker voor mijn dochter, een houvast. En dan plots wordt het door elkaar gegooid. Zus is geen sterke lezer, maar ze leest bijna dagelijks. Als ze dan ineens te horen krijgt dat ze moet lezen voor punten, op een ander moment dan het gepland staat, is het paniek en gaat het niveau zienderogen achteruit.

Met andere woorden, het rapport zal zeker niet zijn wat ze kan. En dat weten we al na de eerste dag van de toetsen. Waaraan ligt het dan? Hoe word ik verondersteld van te reageren? Alle tips zijn welkom, want ik weet het echt niet meer. Ik zie de motivatie en inzet van het kind zo achteruit deinen en weet niet hoe ik het kan tegenhouden.

Greetz

art@school

Kunstenaar klas zus: Corneilli

Kunstenaar klas broer: Gaudi

Kunstenaar klas juf Bini: Eiffel

Het laatste werk is van de leerlingen van het derde leerjaar, gewoon omdat het prachtig is, zeker zoals het gepresenteerd werd.

Kortom, het was prachtig

Greetz

Vernissage op school

In de projectweek van dit jaar werd op school rond kunst gewerkt. Vanmorgen is het de echte vernissage, met een hapje en een drankje en vooral, met galakledij.

Voor de meisjes mag voor een keer de make-up tevoorschijn komen en de jongens, ja, die hebben zowiezo wat minder werk zeker?

Voila, zo zien de mijne eruit eer ze vertrekken...

Straks, vanavond dus, is het vernissage voor de ouders, dus als het een beetje meevalt, komen er nog foto's van de kunstwerken ook.

Greetz

De kat is sociaal met de studerende kinderen