De vakantie is halverwege...

De zomer, de vakantie, noem het zoals je wil, maar we zijn halfweg, iets verder zelfs.

Van mijn voornemen om iedere week een projectje te maken, is nog niet zo veel in huis gekomen. De plannen zijn er nog steeds en eigenlijk kan het ook nog steeds. Ik hoop op 8 afgewerkte stukken tegen de school terug start (lees 22 september). Streefdoel van 1 per week is natuurlijk meer dan 8, maar ik blijf realistisch. 

Ik werk 2 dagen per week bij mijn vroegere baas omdat ze daar met een uitval door ziekte geconfronteerd werden. Het is heel leuk en zeker geen dwang, maar daardoor is de planning voor mezelf in laatste instantie toch een beetje gewijzigd.

Ok, de projecten dus...

Het eerste was op vraag van mijn dochter, ze wou een trui, eentje zoals in #LikeMe, maar dan wel aangepast aan haar voorkeuren en in haar maat. Ons meisje van 18 past niet meer in een kindermaatje natuurlijk. Dus ging ik aan de slag met een bestaande trui welke ik probeerde te klonen. Gewapend met de cameo, de kamsnapsverzameling van vroeger en vooral met een opzichter over mijn schouder kon ik dit project afwerken. Voorlopig het enige dat echt klaar is.

Het tweede project waarvoor ik zeer gemotiveerd aan de slag ging, was de Teloujay. Ja, de naam maakt niet veel duidelijk. Het is een tas waarvan ik bij de eerste aanblik op slag verliefd werd. 

Omdat de tas toch veel eerste keren van me vroeg, werd het een stuk moeilijker dan in verwacht had. Ik wilde ook een afgesloten tas, niet een gewone magneetsluiting. Dus dit is het tussenresultaat

Zoals je kan zien op de foto liep het al mis bij de patroondelen. De riem is niet zoals moest, ergens gemist. Ik had ook de uitdaging aangegaan met holnieten (in de volksmond, rivetten). Dus er is ondertussen wel de nodige vooruitgang, maar klaar is hij nog niet. Wordt vervolgd dus...

Nu ga ik eerst wat verder aan het noodzakelijke huishoudelijke werk en dan met volle moed terug achter de naaimachine.

Greetz

Hooray hooray, it's a holiday!

In september startte ik vol goede moed de opleiding graduaat orthopedagogie. Niet mijn oorspronkelijke keuze, maar dat is een lang verhaal.

Na een geslaagd eerste semester, vermoeiend en best wel zwaar, kwam het tweede. Vol goede moed begonnen en dan was er ineens Corona. Stage ging in lockdown, ik mocht (gelukkig) blijven meedraaien. De lessen werden vervangen door afstandsonderwijs. 

Ook bij de zoon werd er afstandsonderwijs ingevoerd en de dochter startte met pré-teaching. Geen stage na de paasvakantie. Eind mei, we hadden het al niet meer verwacht, werd haar stage toch aangekondigd.

Ze plooiden de normale uren in een kortere periode (wel levensecht in de zorg) en besloten daarmee het schooljaar.

Een proclamatie op niveau van social distancing en beperkt in toeschouwers, een kamp (oudste is leider bij jeugdbeweging) in een bubbel, het is niet zoals we het gewend waren/zijn. Maar al bij al, zijn we tevreden. 

Het is zomer, het is vakantie!

Geniet ervan allemaal

Greetz

Bagage voor de uitwisseling en een grap???

Mijn oudste zit in zijn zesde secundair en ze gaan op uitwisseling. Samen met nog een viertal klassen trekken ze naar Tsjechië. Hoewel het voor hem echt niet nodig is, sta ik er wel op dat hij zich een beetje deftig zou kleden (ja, ik weet het, mama is niet mee, dus mama gaat het ook niet zien).

Dus in een ultieme poging ga ik nog snel een hemd maken, de Cliff (uit LMV)

Patroon in getekend en uitgeknipt. Stof is geknipt, ik heb zelfs op het doorlopen van de 'karookes' gelet. Over de middag zou ik het spelden, ware het niet dat mijn tas met alles in nog thuis klaarstaat.
Ik zet hier nog wel een foto bij van de stof en hoop dat ik straks en morgen toch nog wat tijd kan inhalen.

Ik wil ook nog een toilettas maken om mee te geven. Kan perfect uit het restje van de stof. Dat patroon is getekend, moet nog uitgeknipt worden en overgenomen op stof. Stond ook op de planning van vanmiddag. Pfff, als mijn hoofd niet vast hing, zou ik het ook nog vergeten.

Ik wil, moet en zal dus deze week nog naaien, veel naaien liefst, want zondag ga ik met een vriendin naar het stoffencircus en ik heb mezelf beloofd eerst wat weg te werken.

Ik heb een grote rode lap liggen, zonder echt doel. Die lap gaat tegen zaterdagavond herschapen worden tot aardbei. Al de scouts hun leden willen verkleed zien als fruit, duik ik wel in mijn voorraad. Slinkt die ook weer een beetje.

Met andere woorden, ik maak het mezelf niet gemakkelijk, maar ik moet vooruit. Het zal hopelijk wel lukken. Zeker met de school die terug beslag op de kinderen legt...

Greetz

Een jaar alweer.

Toch wil ik nog eens proberen. Het werd drukker dan verwacht vorige zomer en de maanden erna. Ik ging terug studeren en dat verliep niet zonder slag of stoot. Maar we weten waarom we het doen.

Nu welverdiende vakantie. Wel moe, serieus moe, want de stress van de laatste maanden heeft meer dan zijn tol geëist. Gisteren kwam de naaimachine buiten voor naaiwerkjes, niet voor herstellingen, want die werden natuurlijk wel gewoon gedaan.

Binnen een half uur vertrekt de oudste telg op scoutskamp. Ze trekken met hun groep te voet van Aarlen naar Bergen. Een meerdaagse tocht (gelukkig maar) op wandelschoenen.
Moeder mag genieten van de rust en van het hebben van maar 1 kind gedurende 12 dagen.

Greetz

No spend uitdaging

Het lijkt me wel wat. Minder uitgeven, hoewel de titel het anders doet vermoeden. No spend, gedurende een ganse maand, met pubers? Lijkt me echt niet haalbaar.

Maar soit, gisteren gaf ik me op om mee te doen, gedurende een maand enkel de hoogst noodzakelijke dingen uitgeven. Met een doel voor ogen. Vanmorgen ontving ik het plan. Eerlijk, ik heb het nog niet bekeken. Dat komt straks wel.

Maar het is weer grote vakantie en dan ben ik steeds van mening dat er uitdagingen aan te pas mogen komen. Dus die no spend, onder andere, want ik zou ook met een bullet journal willen beginnen. En met een herorganisatie van het huishouden en met UFO's afwerken en met de stoffenvoorraad verminderen en met nog zoveel meer...

Hoe we het ook bekijken, het komt op hetzelfde neer, door tijd te maken voor die dingen, doen we minder winkels aan en gaan we minder uitgeven. Misschien zelfs iets verdienen (tweedehands dingen verkopen die we in de herorganisatie tegenkomen of dingen die ondertussen te klein geworden zijn enzoverder...)

Dus vanavond ga ik aan het plan en ik hoop morgen een goede start te maken, een gerichtere start dan voorlopig, maar toch zie ik het zitten.

Greetz

Nieuw jaar, nieuwe moed, nieuwe uitdagingen...

Beetje laat op het jaar voor de eerste post, maar het kostte moeite om terug op gang te geraken. Na de pijnlijke periode met veel afscheid nemen, heb ik besloten om niet langer bij de pakken te blijven zitten en gewoon er het beste van te maken.

Dus... de cameo is nog steeds in gebruik, de borduurmachine is van stal gekomen (en er wordt gebruik van gemaakt), de naaimachine wint ook weer aan terrein. En ondertussen probeer ik de kinderen en het ventje niet te verwaarlozen, wordt er gesolliciteerd, gaat het huishouden en het opruimen onverminderd door (niet altijd op dezelfde snelheid, maar toch...)

Mama wordt ook oud ondertussen, want mijn oudste heeft binnenkort zijn eerste vakantiejob! Moet ik dat nu leuk vinden (voor hem wel natuurlijk, want het is echt wat hij wou) of niet? Persoonlijk voel ik me niet ouder, maar het besef dat de kinderen ouder worden en dat er toch wel grote stappen en beslissingen in aantocht zijn (over een aantal jaar, maar toch) maken dat je er toch wel eens aan denkt.

Daarom, we gaan genieten, van het leven, mensen om ons heen, de kleine dingen van de natuur, de liefde, gewoon, alles wat het waard is om van te genieten...

Hopelijk is dit het eerste berichtje van een hele regelmatige reeks (staat in mijn agenda hoor)

Greetz

Over uitgaan, opgroeien en moedergevoel

Hoi

Zaterdag was het zover, mijn oudste zit nu in de groep van de jeugdbeweging die instaat voor de organisatie van DE Beachparty (opbrengst is voor het kamp). Hij is eerstejaar in die groep, dus 15 sinds een goede maand. Maar omdat ze erop staan dat alle leden helpen, werd zijn eerste uitgaan zaterdag. Echt uitgaan kan je het niet noemen, want uiteindelijk heeft hij de ganse tijd mee achter de bar gestaan om drank door te geven.

Het was toch wel een moeilijk moment, al hoop ik dat ze dat niet gemerkt hebben. Het is loslaten, op een moment dat ik in gedachten toch wel anders gepland had (niet uitgaan voor je 16 bent, eigenlijk was zijn eerste fuif gepland met de beach party volgend jaar)
Ook vermoeiend, want hij moest om 2 uur opgehaald worden (hele discussie, vooral omdat enkele van zijn leeftijds/klasgenoten dadelijk de nacht doortrokken) en om 6 uur werden alle leden terug verwacht om mee alles op te ruimen.

Ondertussen is het maandag en zit ik nog steeds te geeuwen, de vermoeidheid van die rare nacht is niet direct uit de kleren, maar mijn moedergevoel zegt dat we het er allebei nog redelijk goed vanaf gebracht hebben.

Al moet hij volgende week echt niet vragen om naar een fuif te gaan...

Greetz

En wederom gaat het leven door

Ondertussen zijn we weer enkele weken verder. Drukke weken, met de krokusvakantie ertussen, deadlines op het werk, puberende kinderen,  Weken waarin de kinderen van me verlangen dat ik meer lach, waarin ik van mezelf verlang dat ik de kinderen een beetje gerichter kan ondersteunen, waarin ik vooral het gevoel heb dat ik niet mag stilvallen, niet te veel stilstaan bij alles wat gebeurde, vooral niet niksen, uit angst om te beginnen nadenken.

Het waarom, wil ik weten waarom? Ben ik gebaat met het weten waarom? Ik zoek steun bij om het even wie, wil over vanalles praten, banale dingen, domme dingen, ja, zelfs over mijn ouders, en voor hen die het zich afvragen, nee, het is niet makkelijk. Beide ouders op 6 maanden, met alle bijbehorende administratie, vlak voor mijn ouders (7 maanden) mijn schoonmoeder ook afgegeven, je zou voor minder even de pedalen verliezen, maar toch, ik probeer me sterk te houden voor de kinderen, hoewel zij hetzelfde doen voor mij.

En daar voel ik me schuldig over, het is niet de taak van 2 opgroeiende pubers om hun moeder op deze manier te steunen. Ik moet dat voor hen doen, maar momenteel zijn mijn goede dagen niet dik gezaaid en is op mijn poten blijven staan al een serieuze opgave.  Geen leuk gevoel, maar we moeten door,

Greetz, en sorry voor mijn gezaag

goede voornemens

Normaal maak je die bij het begin van het jaar, maar ik maak ze nu. Ik wil terug een klein beetje normaal beginnen functioneren.

 

- Ik wil heel graag mijn creativiteit aan de naaimachine uiten, dingen die halverwege zijn afwerken en mijn stofvoorraad doen verminderen.

- Mijn kookhobby verder uitbreiden, zonder te veel nieuwe aankopen te moeten doen

- Mijn schoonmaakroutine op punt zetten

- Mijn huisje cluttervrij krijgen

 

Dat is nu effe prioriteit. Het voorbije (nog ni helemaal, maar toch) jaar heeft zijn tol geëist bij me. Vooral emotioneel ben ik niet veel waard. Moesten jullie tips of tricks weten die je een beetje energie en positieve moraal geven, hoor ik het graag!

 

Verder zou ik graag, voor mezelf, en als er bijval voor moest zijn, wat tips van Amerikaanse sites doornemen die gaan over organiseren en declutteren van huis, leven en zulke dingen, van je leven op de rails houden en toch nog tijd over hebben voor je gezin en leuke dingen. Moest er reactie komen, wil ik die dingen (vertaald natuurlijk) ook hier neerpoten. Op die manier moet ik het dan wel doen, want belofte maakt schuld en zo ben ik weer bezig. Stilvallen is momenteel voor mij geen optie, want dan beginnen mijn gedachten te malen en komt er van iets (nuttigs) doen niets meer in huis.

 

Greetz

Op verkenning

Zaterdag is het zover. Een groot concert, samen met de dochter. Voor mij is het al jaren geleden en vooral niet te vergelijken.  Zeg nu zelf,  wat zijn de Proms, Closeau of Marco Borsato tegenover One Direction?

Ook een groot verschil, deze keer is het in Brussel in het Koning Boudewijnstadion en niet in het Sportpaleis in Antwerpen.

Dus heeft mijn baas een uitstapje naar Brussel op de agenda gezet, als verkenning  (we zouden toch met de trein gaan).

Zus stress voor het concert en ik voor al het geregel dat erbij komt.

Greetz

Een maand om snel te vergeten, herinneringen om nooit te vergeten...

Januari 2015 zal voor altijd in ons geheugen gegrift staan.

Op nieuwjaarsdag namen we afscheid, geheel onverwacht, van mijn schoonmoeder. In haar slaap overleden aan hartfalen. Kortom, we hadden geen reden om nieuwjaarswensen uit te wisselen. Toch het geplande nieuwjaarsbezoek afgelegd aan mijn ouders en broers (en aanhangsels ;-) )

Het weekend erna nog een overlijden, een kennis, broer van een leidster van mijn zoon, die zelf besliste uit het leven te stappen op een jonge leeftijd van 16, dus nog een opdoffer voor de oudste hier.

De dag dat mijn schoonmoeder begraven werd, kreeg ik via mijn jongste broer bericht dat mijn moeder in het ziekenhuis opgenomen was. Tegen de avond mocht ze terug naar huis, maar ze hadden wel een tumor vastgesteld in de baarmoeder en de nodige proefweefsels genomen. Wachten op het resultaat, maar de specialist was weinig rooskleurig.

Ondertussen zijn we februari, is het verdict al een tijdje gevallen en proberen we zo goed en kwaad als mogelijk ons hoofd boven water te houden. Mijn moeder heeft een kwaadaardige vorm van kanker, met uitzaaiingen op 2 plaatsen, kleine, maar ze zijn er wel. De chemo is opgestart en ondertussen is er nog een jong meisje (11 jaar) overleden dat mijn dochter kende, niet heel close, maar het is nog maar een beetje bij de rest.

Gelieve me te vergeven dat ik geen wensen uitte op deze blog, maar ik kan het me momenteel echt niet opbrengen. Het is allemaal een beetje veel en er blijft weinig tijd over voor echte ontspanning. De naaimachine staat al enkele weken werkloos te wachten en het huishouden is ook afhankelijk van het andere geregel.

Maar in ieder geval, hier heb ik toch al een bericht gezet. Er is hoop dat er toch terug iets van regelmaat in het leven komt...


Greetz

The monday after

Eigenlijk ben ik wel blij dat de goed heilig man terug naar Spanje mocht vertrekken, ik had afgelopen weekend een overdosis

en hij liet een overdosis achter, een mengeling van gezonde en ongezonde studiehulpjes voor de blokkende pubers.

Gastjes, jullie en alle anderen in jullie geval, veel succes met de toetsen, efkes doorbijten en de vakantie komt eraan!

Greetz

Vandaag was de grote dag...

van de pre-sale. De eigenlijke D-Day is pas op 13 juni 2015. Vraag me niet waarom het allemaal zo lang op voorhand moet, maar het enthousiasme is wel fantastisch, de spanning en stress tot het moment van de bevestiging, het is gelukt, kaarten zijn binnen.

Simon, dikke merci!

Een test-uitdaging

Nee, geen teststofje, maar een testpatroon. Ik las een testoproep op Facebook (lees ik wel vaker, maar meestal zijn de plaatsen beperkt). Deze keer was ik bij de gelukkigen, en nog leuker, het is eens voor de zoon!

Dus, voor iedereen die het leest en leuk vindt, laat ons deze Vlaamse ontwerpster steunen. Je vindt ze op Facebook onder Solifantjes

Greetz

Vakantie tussenstop

Bovenaan vind je de beelden, sfeerbeelden van een workshop 'tas maken'. Het resultaat staat thuis en ik ben niet thuis, dus dat moeten jullie nog tegoed houden. Voor de rest had ik werk meegebracht naar mijn ventje thuis. Dat werk staat hieronder.

Burda 8174, retro kleedje voor zus, bovenstukje past perfect, net belegstukjes, rokdelen en halter geknipt en gespeld, hopelijk straks meer

De candy dress denk ik dat deze noemt, uit de tweede uitgave van La Maison Victor, ergens achteraan het magazine, normaal in tricot, hier in katoen, met blinde rits (die steeds uigesteld wordt) Enkel rits en zoom nog te doen...

Ons paars testkleedje is hier terug, nog de afwerking, biais is al gespeld, hopelijk ook snel volledig klaar

Deze is de 'Blue dress', hoewel ze in het rood is. Een gratis internetpatroon van Me & Sew. Ook zo eentje waar niet veel werk meer aan is, maar toch.

Zou ik echt last hebben van uitsteldrang? Of van het mooie weer? Of van de vakantie? Ach ja, we zijn al de derde dag van de Kids Clothes Week en hopen straks verder te kunnen doen. Eigenlijk ben ik eerder begonnen, omwille van de noodzaak van enkele van de kleedjes. (Ik wil er tegen vrijdag minstens 3 klaar hebben)

Greetz

Het was een poging

Voor de paasvakantie wou ik dus inderdaad een beetje positievisme in mijn leven krijgen, maar uiteindelijk, de goede moed ten spijt, heb ik toch slagzij gemaakt.

Het was een beetje te hectisch, de afgelopen tijd en daarom zit ik die tijd nu uit te boeten. Stilaan voel ik wel dat er een beetje verbetering in komt, maar uiteindelijk los je zoiets niet in 1 dag, zelfs niet in 1 week op.

Maar het is wel de reden waarom de posts niet meer kwamen en waarom alles vierkant draaide.

 Deze was in het begin van alles. De doortocht van de Ronde van Vlaanderen. Hoewel er veel heren met hun (klein)kinderen stonden te kijken, was mijn heer met de dochter thuis tv aan het kijken en stond ik met de zoon langs de baan. Lang wachten voor een snelle doortocht, maar bon, je doet toch alles voor je kinderen

Onze jongedame werd 12, begin deze maand. Zaterdag werd dat met vriendinnen uitvoerig gevierd. Het was een echte 'fuif', die uiteindelijk voor de tv eindigde. De meisjes keken massaal 'Frozen'. Puber zijn kan toch makkelijk zijn

DJ van dienst, de zoon moest toch ook iets om handen hebben

Effe uitblazen. Let ook op de 'Pink Mojito' op kindermaat.

Greetz

Drukke maand

Ja hoor, januari is al achter de rug, maar al bij al is er van bloggen nog ni veel in huis gekomen. Maar toch een overzichtje

En toen waren er puppy's, ook bij broer, die kleinste pups waren ze een week oud, op de andere 7 weken. Gewoon, om het verschil te tonen...

Op vraag van broertje: een slab voor Minerva

Rokje voor zus

  Knuffelkussen, met de scheur en na de herstelling!

  Secret Santa voor een dokter to be

 Homemade limoncello (want in de keuken staan is ook wel leuk)

 Een nieuw knuffelkussen

 Leuke post uit Amerika

 Zieke zus

Menina meets Alba, niet perfect, maar leuk probeersel

Voila, dat is wat ze noemen januari in een oogopslag. Eigenlijk ontbreken er nog, maar ik ga een poging doen om vaker te posten, nog maar eens.

Nu eerst ontbijten en kinderen naar school krijgen...

Greetz

Beste wensen

Nog net op tijd, want de ganse maand januari staat in het teken van 'nieuwjaren'.

Mijn voornemens zijn er weer. Ik zou dit jaar:
een naaikamertje in orde willen krijgen (en mijn stoffen voorraad ook; liefst zelfs verminderd zien)
mijn dochter vooruit helpen, want het ziet er naar uit dat de overstap naar het secundair nog met enkele hindernissen gepaard zal gaan
mijn cursus kleding maken verder doen (ik hang al sinds september vast op dezelfde plaats)
enkele overtollige kilo's achterlaten

en zo kan ik er nog wel enkele bedenken, maar we gaan het realistisch houden en hier mee starten.
Oja, zeer belangrijk, weer meer posten, creaties tonen en dergelijke, maar dat lijkt zo voor de hand liggend dat het weer niet gebeurde. Hou je vast, er komen nog posts van de afgelopen weken...

Greetz

Een vulkaan die op uitbarsten staat

De uitbarsting is voorzien voor straks, in de klas van zus. 

Ongeveer een week geleden vroeg ik op facebook hoe ik eraan zou beginnen, want het is niet de bedoeling dat de klas er nadien enorm smerig uitziet.  Na rijp beraad hebben we dan ook niet gekozen voor de cola - mentos mengeling. Het werd de reactie van azijn en afwasproduct, voor de gelegenheid vermengd met voedingskleurstof (in het plastic flesje) op natriumbicarbonaat (in het doosje).

De trechter zorgt dat het lukt of mislukt. Zowel het poeder als de vloeistof moeten erdoor in de binnenkant van de vulkaan gedaan worden (daar zit een leeg flesje van het bier dat mannen zo goed weten waarom).
Wanneer de trechter niet uitgewassen wordt tussen de 2 delen, schuimt het al van in de trechter en dat hebben we uitgeprobeerd (per ongeluk) en het was een enorme smeerboel. Maar goed, zus heeft genoeg geoefend, haar briefje plakt op het flesje zodat ze nogmaals kan zien wat ze moet doen en ik heb er het volste vertrouwen in.

Greetz

Ik doe terug mee, op 2 plaatsen zelfs!

.Voor allebei kan je je nog inschrijven, dus voor de liefhebbers, klik gerust door en join it!

Greetz