23 april 2010
Beetje te druk geweest
18 april 2010
gelezen op netlog
Als we geboren worden stappen we op de trein, en ontmoeten onze ouders, en denken dat ze de hele reis bij ons zullen blijven.
De realiteit is echter anders...
Ze stappen af in een station en laten ons achter in de trein, zonder hun gezelschap, liefde en genegenheid. Maar er stappen andere mensen op.. Mensen die voor ons heel belangrijk zullen zijn tijdens de verdere reis. Het zijn onze broers en zussen, onze vrienden en al de andere mooie mensen die van ons houden.
Voor sommigen is de reis een leuke uitstap.
Voor anderen is het een droevige reis met zware bagage ...
Nog anderen staan steeds klaar om te helpen .
Sommigen laten een veel heimwee achter ....
Anderen stappen in en onmiddellijk terug uit en geven ons enkel de tijd om hen vluchtig te kruisen.
Soms zijn we verrast dat bepaalde medereizigers waar van we houden in een ander rijtuig gaan zitten en ons alleen laten reizen.
Natuurlijk houdt niemand ons tegen om hen in het andere rijtuig te gaan opzoeken.
Soms kunnen we echter niet naast hen gaan zitten, want die plaats is al ingenomen.
Dat is niet zo erg, zo is de reis nu eenmaal: vol dromen en verassingen , vol ontmoetingen en afscheid nemen, meevallers en ontgoochelingen .... maar ... er is geen terugreis.
Laat ons de reis zo aangenaam mogelijk maken.
Laten we proberen onze reisgenoten te begrijpen, en laten we zoeken naar de mooiste kanten van elk van hen.
Weet ... dat er op elk moment van de reis een van onze reisgezellen ons begrip nodig kan hebben.
Ook wij kunnen op een bepaald moment nood hebben aan iemand die ons begrijpt.
Het grote mysterie van de reis is dat we niet weten wanneer we zullen moeten uitstappen.
We weten ook niet wanneer onze reisgezellen zullen afstappen.
Zelfs niet van degene die naast ons zit ..
Ikzelf denk dat ik best droevig zal zijn als ik moet uitstappen, ik ben er zelfs vrij zeker van.
Het afscheid van alle mensen die ik ontmoet heb in de trein, hen achter laten zal pijnlijk zijn.
Maar ik ben er zeker van dat ik ooit zal aankomen in het Centraal Station, en dat ik hen daar zal terugzien, met veel meer bagage dan waarmee ze vertrokken zijn.
Ik zal gelukkig zijn dat ik hen meer bagage bezorgt heb.
Vrienden... laat ons er een mooie reis van maken !!
Laat ons ervoor zorgen dat we mooie herinneringen achterlaten op het moment dat we uitstappen.
Aan iedereen die in mijn trein zit wens ik jullie een goede reis !!!
22 maart 2010
Maandagmorgen'
Gisteren was het een drukke dag. Redelijk veel werk verzet, verjaardagskado voor mijn vriendje in orde gemaakt (gelukkige verjaardag papa!). Vandaag wordt hij 35.
Dan naar de stoffenbeurs in Kortrijk geweest en als ik eerlijk ben, het viel wat tegen. Minder standhouders en ik vond gewoon mijn zin niet. Dus, al logisch gevolg minder geld opgedaan dan ik voorzien had. Niet dat dat erg is.
Dan de rest van de namiddag nog met het gezin bezig geweest, zelfs de speelkamer van de kinderen verder opgeruimd, daar zijn we nu bijna volledig mee klaar en ik ben echt wel blij met het resultaat.
Bon, ik ga de ochtendstrubbelingen in goede banen leiden en straks gaan werken. Misschien straks wel een foto van de lapjes (en waar ik ze voor wil gebruiken)
Groetjes
18 maart 2010
Eindelijk wat kunnen bijbenen, ik zie het terug helemaal zitten!
Jippie, donderdag al. Straks op uitstap met de baas en morgen kan ik van thuis uit werken. Vanmorgen vroeg vertrokken naar school, op vraag van de kinderen met de fiets. Dus tegen dat ik naar het werk vertrok had ik al een kleine 7 km op de fiets gezeten. Het deed goed.
Gisteren heb ik eindelijk het verjaardagskado voor de dochter van een vriendin klaar gekregen, het meisje was op 23 februari jarig. Shame on me!
Mijn eigen tuniek (die ik normaal op nieuwjaarsdag ging dragen) is nu uiteindelijk ook bijna klaar. Nog andere draad op de naaimachine en dan het gespelde deel nog stikken. De rest is handwerk: knoop aannaaien, beleg vastzetten, zulke kleine dingen.
De broeken voor de slotact op het verjaardagsfeestje van zus zijn ook klaar geknipt, straks onder de machine om af te boorden en hopelijk morgen wa meer broekvorm geven.
Ow, zondag stoffenbeurs in Kortrijk. Mijn vaste partners laten me morgen weten wanneer we gaan, ik ben benieuwd (mijn vaste partners is een homokoppeltje uit de buurt, vree lieve mannen!!!)
Bon, ik ga hier nog wa verder werken en dan straks weg. Na het werk snel naar huis, fiets halen, want ik moet natuurlijk weer met de fiets de kinderen halen. Goede conditietraining, want lopen mag nog steeds niet omwille van mijn voet.
Groetjes
16 maart 2010
Grootste plannen en tijdsnood
Ik ben boos, en gefrustreerd. What’s in a name?
Vanmorgen vroeger opgestaan, want gisteren dus niet gedaan gekregen met mijn verlanglijstje. Daarstraks dus verder gewerkt, is veel gedaan, maar nog niet alles. Vol goede voornemens ging ik nu, tijdens mijn middagpauze verder werken.
Ik heb de stof mee voor Yoyo haar verjaardagskado, ik heb de stof mee voor zus haar feestje, ik heb veel ideekes, maar hetgene dat ik nodig heb, ligt thuis op tafel. Ja hoor, stof mee, spelden mee, schaar mee, het enige dat ik niet mee heb, …. , zijn de patronen!
Ik loop eigenlijk al achter, maar nu dus nog meer. Ik zal straks echt moeten bijbenen en dat is niet zo simpel, want ik heb eigenlijk al een eivolle planning voor vandaag.
Snel weg, proberen toch nog wa nuttig te doen vandaag.
Doei doei
11 maart 2010
Het kriebelt
Ja, het kriebelt enorm, vooral omdat er zoveel leuke dingen aan zitten komen. Zus verjaart, mijn vriend zelfs nog ervoor, het feestje van beide kinderen, de vakantie, de lente, nog eens op bezoek bij mijn broer, …
Buiten lonkt, het trekt aan de mensen, ja, ook aan mij. Ik begin me de laatste jaren meer en meer buitenmens te voelen. Ik kan echt genieten van de buitenlucht, van de natuurgeluiden, maar dan wel de echte, ni op een cd, want da is toch hetzelfde ni.
Zaterdag is het de alombefaamde (hier in de omgeving toch) demo bij een vriendin van me thuis. Het gaat leuk worden, zoveel is zeker en ik ga het zeker ni laten om eens een stapje in de wereld te zetten, de kindjes logeren toch bij mijn vriend. Kortom, de vooruitzichten, zowel voor de hele dichte als de dichte toekomst zien er leuk uit. De toekomst die nog wa verder weg ligt, daar maken we dan wel het beste van. Ik plan wel graag wat vooruit, maar door scha en schande heb ik geleerd daarin niet (meer) te overdrijven. Ik kom niet graag bedrogen uit namelijk.
Bon, ik ga nog wat verder werken, want hoe sneller het werk gedaan is, hoe meer tijd voor ontspanning natuurlijk.
Doeikes
9 maart 2010
oei oei oei lang geleden
Hoewel ik me voorgenomen had om iedere week wel iets te schrijven, lukt dat momenteel echt niet blijkbaar.
Carnaval en de krokusvakantie zijn achter de rug. Wat perikelen binnen de familie zijn intussen ook opgelost - genezen - aan de beterhand (vul in waar nodig).
Kortom, onze kabouter is ondertussen 9 geworden, zus wordt er algauw 8 en mama voelt zich oud worden. Ik ben druk bezig met de voorbereiding voor de verjaardagsfeestjes, want ze gaan eens niet zijn zoals de meeste andere! Ik mag er nog niet te veel over zeggen, want hoewel (jammer!) mijn gastenboek niet echt druk is (nauwelijks gebruikt wordt) blijken er toch wel meer lezers te zijn dan ik vermoedde.
Dus nog voor de paasvakantie zal het feestje van de oudste doorgaan, samen met het zoontje van een vriendin dat ook binnenkort jarig is en dan na de vakantie, terwijl grote broer op bosklas gaat, gaan we de verjaardag van zus vieren.
(Valt het op dat de oudste de datum niet mag weten? Surprise party!!!!)
Veel werk, maar leuk werk dus. Oh, btw, die tuniek waar ik al sinds eind vorig jaar aan begonnen ben, ... , ja, weet je het nog? Wel, die is eindelijk bijna klaar. Nog de afwerking!
Groetjes