Zwaarste dag van de week...

Na maandag terug aan het werk te gaan en dinsdag met een zieke zoon te zitten breekt vandaag de zwaarste dag van de week aan. Straks om 10 uur nemen we definitief afscheid van meme, de moeder van mijn schoonvader.

Enkele weken geleden, een zestal ondertussen, namen we al afscheid van een dochter van deze dame en nu dus van haar zelf. Voor de meeste mensen die hier meelezen moet ik het waarschijnlijk niet zeggen, maar ieder overlijden, in dichte kring zeker, brengt onwillekeurig herinneringen naar boven. En afhankelijk van wat het nieuws brengt en wat de kranten koppen, meestal op maandag dan, brengen de vermelde leeftijden ook vaak begrip voor de achterblijvers met zich mee, meer nog dan bij de meeste mensen.

Daarom wil ik dit blogje besluiten met een sprankje van hoop en een schouderklop, gewoon voor alle gekwelde zielen en voor iedereen die het nodig heeft, niet noodzakelijk voor een overlijden, maar ook voor alle zieken en alle andere mensen die het nodig hebben.

Greetz

Leuk, maar ik loop achter

Via een blog die ik volg, kwam ik te weten dat op de site van Farbenmix ook een advent initiatief loopt. Heel leuk, maar momenteel ontbreekt me echt de tijd (ik ben terug aan het werk, de kinderen hebben bijna toetsen, het huishouden verdient de nodige aandacht, ...). Maar ik volg de dagen, maak de nodige prints en ga het zeker later nog proberen.

Voor de nieuwsgierigen onder ons, de kalender (in het Nederlands) vind je hier. En voor beginnende naaisters, de uitleg is echt goed te volgen en de stapjes zijn echt duidelijk. Proberen maar!

Greetz

Een advent initiatief

Ik heb het lekker druk, maar voor de mensen die het iets minder druk hebben, wil ik graag dit leuke initiatief onder de aandacht brengen. Zelf neem ik waarschijnlijk niet deel, maar ik vind het wel leuk om te volgen (en anderen te stimuleren)

Moest er iemand willen, de kalender kan via de link onderaan op blogs geplaatst worden.



Greetz

Terug een beetje op krachten

Het is ondertussen al een 2 weken en half geleden dat ik onder het mes moest en ik begin zo stilaan terug op krachten te komen. Nog snel moe, veel te snel volgens mij en heffen is nog altijd opletten, maar volgens de dokter herstel ik normaal. Positief dus...

Minder positief is dat de borduurmachine binnen is voor herstelling, dus moet ik mijn makkelijke bezighouding ook missen. Verder maak ik plannen met hopen, waarvan meerdere eigenlijk nog dit jaar klaar moeten geraken. Dus ik ga proberen om geleidelijk aan toch weer in routine te geraken, op alle gebied, maar niet op alle gebied samen.

Morgen hoop ik toch terug eens achter de naaimachine te geraken, niet te gehaast, op mijn rustige hedendaagse tempo. Ik wil een pyamabroek uittekenen voor zus en als het vlot verloopt, misschien ook nog een kamerjas. (de juffrouw is jaloers, want ik maakte al een kamerjas voor mezelf en eentje voor broer en zij wil nu natuurlijk ook eentje)

Verder zal het morgen wassen en strijken worden, en koken. Dit weekend komen mijn ouders op bezoek en voor de rest loopt het allemaal wel los.

Terug van weggeweest

Letterlijk dan.

Gisteren ben ik in de namiddag teruggekomen van een verblijf in het ziekenhuis. Mijn galblaas is verwijderd en momenteel mag ik revalideren.
Het is allemaal  enorm snel gegaan en eerlijk gezegd, ik moet er nog een beetje van bekomen.
De uitdaging voor november laat ik veiligheidshalve aan me voorbij gaan, de foto's van oktober komen nog. Als ik terug een beetje mobieler en energieker ben.

Greetz

En toen was het opeens toch november...

en plots was de vakantie halverwege (en zit ik hier in mijn eentje met de kat, want de kinderen logeren uit), en het weer wilde even niet meer meewerken (hebben wij echt zondag nog buiten gegeten?), en het scoutsweekend voor zoonlief komt zeer snel naderbij (valies staat al klaar), en de nieuwe uitdaging moet gekozen worden (morgen of zaterdag alles klaarleggen en foto's posten van de vorige), en het nieuwe thema voor 12m12p is er ook ineens (en ik loop nu al achter) en een mail met mijn secret santa.

Maar dan wou blogger opeens niet meer meewerken, ik heb de afgelopen dagen veel leuke blogs bezocht en op meerdere geprobeerd een reactie achter te laten en volger te worden. Dat lukt maar sporadisch. Dus iedere keer opnieuw geprobeerd en ik denk dat het me nu toch zo stilaan gelukt is. Het lijstje met de blogs die ik volg is al redelijk uitgebreid en ik hou er toch aan om minstens eens per week te gaan neuzen. (meestal iets voor het weekend)

Maar ja, morgen de laatste werkdag deze week, overmorgen enkel dochter thuis, zondag komt de zoon terug en dan maandag begint terug een normale werk/schoolweek. Terug tijd voor routines.

Ik ga nog even de zetel in met Jef (Vermassen, zijn boek weliswaar) en duik vroeg mijn bedje in wegens gewoon doodop en er eens van profiteren.

Greetz

De kat is sociaal met de studerende kinderen