Nieuw jaar, nieuwe wegen

Allereerst, beste wensen! 

 Ok, goede voornemens... nee, daar gaan we niet echt aan meedoen, want daar vecht je tegen. Je doet je uiterste best en je bent teleurgesteld als het dan niet lukt, om welke reden dan ook.

Om die reden had ik al enkele maanden het idee om gewoon een jaar te leven met het idee van Hakuna Matata. Waarom ik dat ga doen? Redenen genoeg, maar de mensen die me goed (beter) kennen, weten wat er achter zit. Ook verschillende van mijn (ex-)collega's hebben me vorig jaar meegemaakt en weten dat de beslissing er niet zomaar gekomen is.

Heb ik specifieke voornemes gekoppeld aan het thema? Niet echt, buiten de Disney-vibe behouden. Ik heb het vermoeden dat er het komende jaar wel eens veranderingen zouden kunnen komen en ik heb een open blik om die tegemoet te treden. 

Of ja, toch een voornemen, mijn reis/belevenissen en alles errond hier toch een beetje bijhouden. Beter dan de vorige jaren. Maar hoe ik dat ga aanpakken zie ik wel. 

Concreet, we starten het jaar in een nieuwe leefgroep, dus wederom mensen leren kennen, structuren leren toepassen, kortom, niets nieuws onder de zon.

Mijn kinderen werken ondertussen allebei (geen studenten meer in huis) en dat is wel leuk, maar ook aanpassen. Het gaat iedere dag vlotter om de nieuwe schwung te vinden, maar met onregelmatige uurroosters (van moeder en dochter) lopen we al wel eens tegen praktische dingen aan.

Hobby's, ja, die schieten er vaak bij in, want werk, huishouden, sociaal leven,... genoeg andere dingen om aandacht aan te besteden. Voorlopig is het vooral de naaimachine die regelmatig uit de zak komt, maar ik hoop ook de andere leuke dingen terug wat vaker op te nemen. En foto's ervan te nemen!

Aan al wie dit leest, wens ik trouwens alles wat ze wensen, maar in de winkel niet kunnen kopen. Het laatste jaar is weer duidelijk geworden hoe snel alles kan veranderen in een mensenleven.

Greetz

Veranderingen...

 De kogel is door de kerk, al enkele weken nu...

Ik verander van werk, met een heel dubbel gevoel, maar toch doe ik het. Hopelijk wil dat dan ook zeggen dat ik terug wat meer regelmaat en rust krijg in mijn leven. De laatste maanden vooral was dat een ramp.

Nu nog genieten van een beetje recup van overuren en dan starten met een schone lei. Kijk ik er naar uit? Ja, toch wel. Zie ik er tegen op? Ja, ook wel. Maar ik ga bijleren, ik ga mensen leren kennen, indrukken opdoen en ik ga er zowiezo sterker uitkomen. 

Waarom nu, na al die tijd, dit bericht? Gewoon, omdat het oplucht. Omdat het me deugd doet het onder woorden te brengen. Iets wat ik trouwens veel te weinig doe. Dus geef ik mezelf een schop onder mijn kont en ga ik aan de slag met de vrije dagen die ik nog heb (en verdiend heb) en de mensen rondom me. Hopelijk kom ik jullie hier snel opnieuw tegen, want ik heb best wel een lijstje met dingen die ik graag nog zou doen eer ik de overstap maak.

Greetz

Summer update

Ze is geboren, op 29 juli kwam Jasmina ter wereld als een gezonde baby. Mijn broer en schoonzusje zijn preus lik feertig. En ik als meter ook natuurlijk.

Ondertussen heb ik ontdekt hoe leuk het is om patronen te mogen testen. Momenteel is het nog redelijk aannemen wat er beschikbaar komt, maar wie weet in de toekomst...

Ik heb bijna vakantie, nog 4 dagen werken. Echte plannen hebben we hier niet, want de twee studenten hebben allebei enkele vakken te herdoen en de data liggen niet praktisch. Maar ik maak tijd voor mijn dochter in het begin van mijn verlof, omdat mijn zoon moet studeren en dan naar het einde van mijn verlof gaat het omgekeerd zijn, dan maak ik tijd voor de oudste omdat de jongste moet studeren. 

 Ik wil hierbij ook alle andere studenten succes wensen bij de vakken die ze om welke reden dan ook moeten herdoen. Niet getreurd, de zomer is nog niet gedaan. 

 Mijn eigen planning, zonder het gaan werken dan, is vooral creatief bezig zijn. Er liggen enkele getekende patronen te wachten op uitwerking. De voorbereiding voor facts (eind oktober) is ook volop gestart. Het eerste deel van het eerste kostuum is op de 'echte' stof gespeld en kan morgen geknipt worden. Een tweede kostuum kan ik ook spelden, als ik genoeg moed verzameld heb. Van beide stukken heb ik een goedgekeurde proefversie gemaakt.

Daarna ga ik verder met de rest van de kleding, want het lijstje is lang deze keer. Ik zie het momenteel nog niet helemaal zitten, maar dat komt wel met de tijd.  Deze keer dus nog geen echte foto's. 

 Ik wil jullie wel al meegeven wat er op de planning staat:

Die laatste is er nog niet lang bijgekomen en daar moet nog wat denkwerk aan vooraf gaan. De andere zit ik al verder in het proces, dus keep U posted!

greetz

Aftellen tegen de dag dat ze komt...

 Nog enkele weken en het is zover. Ik word meter. Metie, zo hebben we afgesproken.

Mijn jongste broer en zijn vrouw zijn zwanger van hun derde kindje. Na 2 zoontjes is er nu een dochter in aantocht. Voor hun zoontjes mocht ik al eerder kleding maken, net zoals voor het dochtertje van mijn oudste broer. 

Deze werden in het voorjaar gemaakt. Eveneens in het voorjaar trok ik met mijn schoonzusje naar het stoffenspektakel (voor deze gelegenheid in Leuven) op zoek naar 'haar' stofkeuze.

Ze wou bloemetjes, liefst rozen, voor boxpakjes voor Julietje. 

Nee, zo gaat de baby niet noemen, maar dat werd in onze familie de werknaam. Beide ouders en beide zoontjes hebben een naam die begint met een J, de dochter zal dus ook een naam krijgen die begint met de J. In afwachting van de echte naam wordt het kindje dus Julietje genoemd.

 

Bon, het stoffenspektakel dus. Voor mijn schoonzus was het de eerste keer dat ze naar zulke beurs ging en ze keek dan ook haar ogen uit. Uiteindelijk vonden we iets dat haar goedkeuring kon krijgen. Niet helemaal volgens haar idee, maar het kwam in de buurt. 

Nu mijn uurrooster even wat ruimte liet, heb ik dan ook de naaimachine laten snorren en ben ik terug aan mini naaisels begonnen. Omdat het al zo lang geleden is, heb ik hulp en raad gezocht bij Lies van "'t Naaiatelies". 

Online samen achter de naaimachine, het is weer eens iets anders. Maar het leverde wel resultaat op. De foto toont de bijna afgewerkte boxpakjes in maatje pasgeborene. Ondertussen kregen ze nog kamsnaps als sluiting. 

Schoonzusje is uitgerekend begin augustus, dus morgen mogen ze op de post. Wij wachten in ieder geval op de geboorte!

 

 

Oh, over 't Naaiatelies gesproken. Vanaf nu kan je bij haar in de webshop soldenkoopjes doen tot -50%. Voor elk wat wils, goede kwaliteit en prima service. De persoonlijke aanpak biedt zeker een meerwaarde voor beginnende naaisters en haar workshops zijn altijd heel gezellig, zowel bij haar thuis als online. Neem gerust eens een kijkje in haar winkel. 

De stof van de truien voor de jongens kwam trouwens ook van bij haar. Meer dan een bezoekje waard. Als je liever ter plaatse gaat, kan dat ook. Geef haar een seintje en ze maakt vrijblijvend een afspraak. De betovering van de ogen van haar jongste zoontje krijg je er gratis bij.

 

Geniet nog van de rest van het weekend.

 

Greetz

 

Nieuwe manier van leven

Weer een hele tijd na de laatste post, maar sindsdien is er veel veranderd...

 

Ik ben afgestudeerd, ik ben aan het werk in 'de sector'. Het is een hele tijd zoeken geweest, want de uren die we hebben, vormen toch wel een aanpassing bij mijn vroegere bureaujob. 

Wat ik nu ook al terug ontdekt heb, met een beetje een planning kan er terug tijd zijn voor hobby's en ontspanning. Dus de naaimachine is terug uit de kast en wordt ook regelmatig gebruikt.  

Momenteel heb ik te maken met het beestje dat niemand graag ziet komen. Een week in quarantaine, gelukkig zijn de kinderen oud (en wijs) genoeg om te snappen dat dit voor niemand leuk is. 

 

Ik hoop terug vaker een bericht te posten, al dan niet met maaksels en dergelijke. Ik zie wel waar ik geraak, maar het schrijven tussendoor heb ik in ieder geval wel gemist.

 

Greetz

Laatste semester (hopelijk...)

 Voor degenen die het nog niet wisten, ik ga terug naar school. Een bewust keuze, een serieuze beslissing. 

 

Ik sta achter mijn beslissing, ik wist dat het zwaar zou worden. Toen ik anderhalf jaar geleden (ongeveer) de beslissing nam, was ik me bewust van een zware last op mijn schouders en ook op die van mijn gezin.  Ik startte in september 2019 in graduaat orthopedagogie, als VDAB student. Dat lukte goed, met vallen en opstaan vond ik een (fantastisch goede) stageplaats en ging ik aan de slag. 

Oorspronkelijk zou ik een semester op stage blijven, daarna zou ik veranderen. Maar het werden 2 semester, het ganse schooljaar dus. Ik leerde mensen kennen van andere leefgroepen, van andere afdelingen, ik leerde mezelf kennen en ik besloot mijn kans te wagen om mijn tweede jaar in dezelfde voorziening te doen. (Nog geen seconde spijt van)

 

Iets minder dan een jaar geleden kwam de eerst lockdown. Ik mocht stage blijven doen en ik rolde mee in het online gegeven van de scholen. Op mijn leeftijd was dat al iets minder voor de hand liggend, maar het was zo, dus roeien met de riemen die je hebt.

De agenda, die altijd al redelijk goed gevuld is, werd nog meer gevuld. Nu zijn we begin van het vierde semester (opleiding van 2 jaar) en komt het einde in zicht. Na vandaag, een ganse online lesdag, zijn er weer verschillende data aangevuld en is de enorme studielast nog enormer geworden. Het is niet meer gewoon een online lesverhaal, het is ondertussen een echte puzzel geworden. We zijn met 3 studenten in huis. We hebben de luxe om over voldoende computers te kunnen beschikken en we zijn gezegd met een goede (zware) internetverbinding. Maar iedere online lesdag ben ik blij dat het internet alles zonder kuren afgehandeld heeft, 

Morgen, overmorgen en donderdag ga ik naar stage, met volle moed en waarschijnlijk blozende wangen na het fietsen door de kou. 

Waarom heb ik zo lang gewacht met deze keuze? Ik voel me goed bij de richting die ik gekozen heb, ik ben iedere keer weer blij als een kind als ik de cliënten terugzie. 

 

Als er iemand twijfelt om terug te gaan studeren, denk er goed over na, weeg alles tegen elkaar af. 

Ikzelf werd verrast door de gezondheidsmaatregelen, ik koos voor de opleiding, maar niet voor hoe het nu loopt. Maar ik maak er het beste van, omdat dat ook de enige manier is.  Hoewel het zeker niet voor de hand lag, heb ik er het beste van gemaakt en heb ik er vooral heel veel van geleerd. 

 

Maar als je het echt wil, en je kan het een beetje regelen, aarzel dan niet. Doe wat je graag doet en geef het een kans. 

 

Greetz

De vakantie is halverwege...

De zomer, de vakantie, noem het zoals je wil, maar we zijn halfweg, iets verder zelfs.

Van mijn voornemen om iedere week een projectje te maken, is nog niet zo veel in huis gekomen. De plannen zijn er nog steeds en eigenlijk kan het ook nog steeds. Ik hoop op 8 afgewerkte stukken tegen de school terug start (lees 22 september). Streefdoel van 1 per week is natuurlijk meer dan 8, maar ik blijf realistisch. 

Ik werk 2 dagen per week bij mijn vroegere baas omdat ze daar met een uitval door ziekte geconfronteerd werden. Het is heel leuk en zeker geen dwang, maar daardoor is de planning voor mezelf in laatste instantie toch een beetje gewijzigd.

Ok, de projecten dus...

Het eerste was op vraag van mijn dochter, ze wou een trui, eentje zoals in #LikeMe, maar dan wel aangepast aan haar voorkeuren en in haar maat. Ons meisje van 18 past niet meer in een kindermaatje natuurlijk. Dus ging ik aan de slag met een bestaande trui welke ik probeerde te klonen. Gewapend met de cameo, de kamsnapsverzameling van vroeger en vooral met een opzichter over mijn schouder kon ik dit project afwerken. Voorlopig het enige dat echt klaar is.

Het tweede project waarvoor ik zeer gemotiveerd aan de slag ging, was de Teloujay. Ja, de naam maakt niet veel duidelijk. Het is een tas waarvan ik bij de eerste aanblik op slag verliefd werd. 

Omdat de tas toch veel eerste keren van me vroeg, werd het een stuk moeilijker dan in verwacht had. Ik wilde ook een afgesloten tas, niet een gewone magneetsluiting. Dus dit is het tussenresultaat

Zoals je kan zien op de foto liep het al mis bij de patroondelen. De riem is niet zoals moest, ergens gemist. Ik had ook de uitdaging aangegaan met holnieten (in de volksmond, rivetten). Dus er is ondertussen wel de nodige vooruitgang, maar klaar is hij nog niet. Wordt vervolgd dus...

Nu ga ik eerst wat verder aan het noodzakelijke huishoudelijke werk en dan met volle moed terug achter de naaimachine.

Greetz

Hooray hooray, it's a holiday!

In september startte ik vol goede moed de opleiding graduaat orthopedagogie. Niet mijn oorspronkelijke keuze, maar dat is een lang verhaal.

Na een geslaagd eerste semester, vermoeiend en best wel zwaar, kwam het tweede. Vol goede moed begonnen en dan was er ineens Corona. Stage ging in lockdown, ik mocht (gelukkig) blijven meedraaien. De lessen werden vervangen door afstandsonderwijs. 

Ook bij de zoon werd er afstandsonderwijs ingevoerd en de dochter startte met pré-teaching. Geen stage na de paasvakantie. Eind mei, we hadden het al niet meer verwacht, werd haar stage toch aangekondigd.

Ze plooiden de normale uren in een kortere periode (wel levensecht in de zorg) en besloten daarmee het schooljaar.

Een proclamatie op niveau van social distancing en beperkt in toeschouwers, een kamp (oudste is leider bij jeugdbeweging) in een bubbel, het is niet zoals we het gewend waren/zijn. Maar al bij al, zijn we tevreden. 

Het is zomer, het is vakantie!

Geniet ervan allemaal

Greetz

Vakantie workshop

Een dagje uit, althans, zo is het voor mij. Het voelt als echt vakantie.

Ik nam deel aan een workshop van Creasis, georganiseerd bij een vriendin thuis. Het was leuk, gezellig, intens en vooral, heel interessant.

We maakten het Eos badpak. De eerste keer dat ik een badpak maakte volgens 'de regels van de kunst'. Het viel mee en er zullen er nog volgen (liefst nog voor we op vakantie vertrekken).

Het eerste, zoals zo vaak, is draagbaar, maar niet perfect. Dat is leergeld natuurlijk.

De kleuren spraken me wel aan en uiteindelijk bleef ik het op veilig spelen. De andere lycra is net iets meer uit mijn comfortzone. De buitenzijde van het tweede ligt mooi geknipt klaar. Nu nog de tijd vinden om het in elkaar te steken.

Greetz

Resultaat naaidate

Een beetje laat om het resultaat te showen, maar ondertussen is het een leuke aanvulling voor mijn tassencollectie.

Ik maakte Mathilda II uit 'Mijn tas 2'. Een hack, want een vriendin van me maakte ze al eerder in een groter formaat. Heel interessant om een ringmap mee te nemen. De stof haalde ik uit mijn archieven. Mijn eigen schuld omdat ergens, een tijdje geleden, de belofte gedaan werd om uit eigen voorraad te gaan naaien (zoveel mogelijk).
Belofte maakt schuld en als ik me niet aan mijn belofte hou, zullen de stoffenbeurzen van het najaar zonder mijn bezoek passeren en dat willen we natuurlijk niet.

Verder ging ik freestylen voor de rits. Het leek me een optie deze in de tas te laten en niet zoals voorgeschreven met een lipje eruit te laten. Bij deze dus...

Dit was mijn eerste creatie deze zomer. Ondertussen zijn we al enkele verder. 

Zoals altijd is bij mij het probleem de foto's nemen. Maar ik beloof plechtig dat er nog afbeeldingen komen.

Naaidate...

Ik ga zo dadelijk op naaidate...

Deze keer is er wel een doel afgesproken, we maken Mathilda (model  II) uit Mijn Tas 2.

Ik neem mee:

De voorbereiding (uit stof geknipte patroondelen, verstevigd waar nodig, voorzak reeds gespeld), tassenband, rits, boek, patroondelen, de nodige naaispullen (zitten al weg), een dosis energie en motivatie...

De naaidate is met Lies van de Naaikriebels van Lies. De resultaten volgen later...

Greetz

Nieuwe start

Al even aan een nieuw hoofdstuk begonnen in mijn leven, met ups en downs, maar vooral met moed en volharding.

Ik wil ook hier vaker terugkomen, omdat ik wel weet dat het me deugd doet om alles eens van me af te schrijven, dus een nieuwe poging.

Ik studeer opnieuw, als moeder van 2 die eind secundair onderwijs zitten, dus geen makkelijke zaak, maar we proberen.

Mijn creatieve hobby's probeer ik te behouden, maar de tijd die ervoor over is, is echt miniem. Ik ben op drukke momenten al blij dat er eten op tafel staat en dat het huishouden een beetje mee wil.

Dus vandaag is het studeren, bijbenen en voorbereiden op onze uitwisselingsstudente die donderdag toekomt.

Greetz

Bagage voor de uitwisseling en een grap???

Mijn oudste zit in zijn zesde secundair en ze gaan op uitwisseling. Samen met nog een viertal klassen trekken ze naar Tsjechië. Hoewel het voor hem echt niet nodig is, sta ik er wel op dat hij zich een beetje deftig zou kleden (ja, ik weet het, mama is niet mee, dus mama gaat het ook niet zien).

Dus in een ultieme poging ga ik nog snel een hemd maken, de Cliff (uit LMV)

Patroon in getekend en uitgeknipt. Stof is geknipt, ik heb zelfs op het doorlopen van de 'karookes' gelet. Over de middag zou ik het spelden, ware het niet dat mijn tas met alles in nog thuis klaarstaat.
Ik zet hier nog wel een foto bij van de stof en hoop dat ik straks en morgen toch nog wat tijd kan inhalen.

Ik wil ook nog een toilettas maken om mee te geven. Kan perfect uit het restje van de stof. Dat patroon is getekend, moet nog uitgeknipt worden en overgenomen op stof. Stond ook op de planning van vanmiddag. Pfff, als mijn hoofd niet vast hing, zou ik het ook nog vergeten.

Ik wil, moet en zal dus deze week nog naaien, veel naaien liefst, want zondag ga ik met een vriendin naar het stoffencircus en ik heb mezelf beloofd eerst wat weg te werken.

Ik heb een grote rode lap liggen, zonder echt doel. Die lap gaat tegen zaterdagavond herschapen worden tot aardbei. Al de scouts hun leden willen verkleed zien als fruit, duik ik wel in mijn voorraad. Slinkt die ook weer een beetje.

Met andere woorden, ik maak het mezelf niet gemakkelijk, maar ik moet vooruit. Het zal hopelijk wel lukken. Zeker met de school die terug beslag op de kinderen legt...

Greetz

Mijmeren...

Ik heb hobby's. Meerdere dus. En weinig tijd. Dus moet ik keuzes maken.

Ik kook graag (ook bakken). Ik heb een naaimachine en dat is een van mijn beste vriendinnen. Ook de borduurmachine en de cameo maken deel uit van mijn hobbyleven.

Maar ik werk, ik heb kinderen en een vriend, een schat van een vriend. Ook een sociaal netwerk met mensen die ook wel eens de nodige aandacht verdienen.

Het voelt soms/vaak overweldigend en ik heb echt wel tijd te kort. Ik kan ook moeilijk nee zeggen en dat wreekt zich natuurlijk op de tijd die overblijft voor mijn hobby's.

Hebben jullie tips om dit op te lossen? Hoe doen jullie dit? Zeker met september voor de deur en de studies die er dan terug bijkomen, wordt het weer een hele opgave.

Greetz

Einde van de zomer

Eigenlijk een veel te zware zomer, met veel te weinig tijd voor ontspaning.

Ik heb hier 2 werkende pubers, met onregelmatige en lange dagen. (hebben ze zelf voor gekozen) Al bij al ga ik blij zijn als september er weer is. Ik hoop hier ook meer terug te komen en alles wat van me af te kunnen schrijven om te voorkomen dat het spreekwoordelijke bobijntje op raakt.

Maar met een vriend die net een operatie achter de rug heeft met een ellendig lange revalidatie, het terug aan het werk gaan, het schooljaar dat terug voor de deur staat, voor zowel de pubers als de mama en alles regelarij die daarbij komt kijken, zal het zeker nog een tijdje lekker druk worden.

Ik ben door iemand die het kan weten gezegd geweest dat ik meer moet doen wat ik leuk vind en waarvan ik me kan ontspannen, dus ja, dan doen we een poging.

Leest er iemand mee? Reageer gerust, alle duwtjes naar de bovenkant van de heuvel helpen mee, want momenteel heb ik het gevoel dat ik enkel stilletjes naar beneden glijd.

Greetz

Een jaar alweer.

Toch wil ik nog eens proberen. Het werd drukker dan verwacht vorige zomer en de maanden erna. Ik ging terug studeren en dat verliep niet zonder slag of stoot. Maar we weten waarom we het doen.

Nu welverdiende vakantie. Wel moe, serieus moe, want de stress van de laatste maanden heeft meer dan zijn tol geëist. Gisteren kwam de naaimachine buiten voor naaiwerkjes, niet voor herstellingen, want die werden natuurlijk wel gewoon gedaan.

Binnen een half uur vertrekt de oudste telg op scoutskamp. Ze trekken met hun groep te voet van Aarlen naar Bergen. Een meerdaagse tocht (gelukkig maar) op wandelschoenen.
Moeder mag genieten van de rust en van het hebben van maar 1 kind gedurende 12 dagen.

Greetz

de challenge: het plan, voor mij althans

Eerste vraag is natuurlijk, waarom doe ik mee?
Zoals ik gisteren al vermeldde, omdat het voor mij allemaal aan elkaar hangt. Opruimen, goedkoper heeft automatisch zijn effect op de rust in mijn hoofd en daar maalt de laatste tijd vanalles...

De regels, algemeen, zijn da je enkel mag uitgeven wat je nu al kan voorspellen, met voorbehoud van onverwachte vervangingen. Voor mij is het specifiek toegespitst op eten. Ik wil een maand geen lunch kopen, me aan een boodschappenbudget houden en veel uit de diepvries eten. Ook is mijn goede voornemen om korte verplaatsingen met de fiets te doen.

Ik voorzie deze maand een budget voor boodschappen, kamp (met bbq voor de rest van het gezin), de solden en een hobbybudget.

Ze vragen bij de opmaak van je plan ook om aandacht te besteden aan je valkuilen. Dus om na te gaan (maar meestal weet je het al wel) waar je vreest in de fout te gaan.
Voor mij zijn dat mijn hobby's (oplossingen? simpel, meer doen en minder kopen en dus ook eens winkelen in mijn eigen voorraadkast), autokosten (vaker de fiets gebruiken) en het eten niet verspillen (een planning maken voor niet alleen de warme maaltijden, maar ook verder gaan, vooral naar broodmaaltijden en slaatjes toe in de vakantie)

Dat is kort samengevat wat er achter zit. Echte bedragen gebruik ik niet, maar het is voor mezelf al een opgave om hiermee bezig te zijn. En ik ben er zeker van dat het ergens wel zal lukken, dat ik er zeker wijzer door ga worden.

De eerste 2 dagen zijn gelukt in ieder geval. Al 2 dagen lunchtas mee, met slaatje, fruit en yoghurt (en water). Vanmorgen met de baas aan enkele leuke winkels gepasseerd, met leuke aanbiedingen, voorbij gelopen... Het doet me in ieder geval wel bewust worden en dat is toch al een deel van de opgave

Greetz

No spend uitdaging

Het lijkt me wel wat. Minder uitgeven, hoewel de titel het anders doet vermoeden. No spend, gedurende een ganse maand, met pubers? Lijkt me echt niet haalbaar.

Maar soit, gisteren gaf ik me op om mee te doen, gedurende een maand enkel de hoogst noodzakelijke dingen uitgeven. Met een doel voor ogen. Vanmorgen ontving ik het plan. Eerlijk, ik heb het nog niet bekeken. Dat komt straks wel.

Maar het is weer grote vakantie en dan ben ik steeds van mening dat er uitdagingen aan te pas mogen komen. Dus die no spend, onder andere, want ik zou ook met een bullet journal willen beginnen. En met een herorganisatie van het huishouden en met UFO's afwerken en met de stoffenvoorraad verminderen en met nog zoveel meer...

Hoe we het ook bekijken, het komt op hetzelfde neer, door tijd te maken voor die dingen, doen we minder winkels aan en gaan we minder uitgeven. Misschien zelfs iets verdienen (tweedehands dingen verkopen die we in de herorganisatie tegenkomen of dingen die ondertussen te klein geworden zijn enzoverder...)

Dus vanavond ga ik aan het plan en ik hoop morgen een goede start te maken, een gerichtere start dan voorlopig, maar toch zie ik het zitten.

Greetz

Nieuw jaar, nieuwe moed, nieuwe uitdagingen...

Beetje laat op het jaar voor de eerste post, maar het kostte moeite om terug op gang te geraken. Na de pijnlijke periode met veel afscheid nemen, heb ik besloten om niet langer bij de pakken te blijven zitten en gewoon er het beste van te maken.

Dus... de cameo is nog steeds in gebruik, de borduurmachine is van stal gekomen (en er wordt gebruik van gemaakt), de naaimachine wint ook weer aan terrein. En ondertussen probeer ik de kinderen en het ventje niet te verwaarlozen, wordt er gesolliciteerd, gaat het huishouden en het opruimen onverminderd door (niet altijd op dezelfde snelheid, maar toch...)

Mama wordt ook oud ondertussen, want mijn oudste heeft binnenkort zijn eerste vakantiejob! Moet ik dat nu leuk vinden (voor hem wel natuurlijk, want het is echt wat hij wou) of niet? Persoonlijk voel ik me niet ouder, maar het besef dat de kinderen ouder worden en dat er toch wel grote stappen en beslissingen in aantocht zijn (over een aantal jaar, maar toch) maken dat je er toch wel eens aan denkt.

Daarom, we gaan genieten, van het leven, mensen om ons heen, de kleine dingen van de natuur, de liefde, gewoon, alles wat het waard is om van te genieten...

Hopelijk is dit het eerste berichtje van een hele regelmatige reeks (staat in mijn agenda hoor)

Greetz

Update projectjes

1. Den Trouw

Ze zijn ondertussen klaar, afgeleverd en verstuurd, dus de vooraankondigingen mogen getoond worden. Ik kende het uit de Amerikaanse weddings als Save the date, maar bij ons zijn het dus vooraankondigingen (misschien een woord voor scrabble?)

De opdracht was: maak ze leuk, eenvoudig en zo dat ze bij ons passen. De bruid to be is de dochter van mijn beste vriendin, dus het ging wel lukken. Een voorontwerp volgde, in het geel dan nog

Daarna de echte uitwerking, en die zijn ondertussen dus rondgestuurd...

Deel 2: Facts

 Laat ons eerlijk zijn: een maand is kort dag en onvoorziene omstandigheden kennen we allemaal, daarom niet echt een uitgebreid relaas, maar toch een samenvatting in een aantal foto's:

Dit kregen we:

Dit deden we:

En dit werd het resultaat:

Greetz